เวลาที่คนเราเอื้อมมือไม่ถึงกัน
ไม่ได้หมายความว่าหัวใจไม่ถึงกันไปด้วย
ท้องฟ้าทำให้คน ห่ า ง กันได้
แต่ท้องฟ้าทำให้หัวใจคนไกลกันไม่ได้
เพราะ ค ว า ม รั ก นั้น...
จะเชื่อมโยงทุกระยะทางให้มาใกล้กันเสมอ
และจะรั้งสายใยที่แน่นหนาให้คนทั้งสองคน
เข้ามาชิดกัน ต ล อ ดเ ว ล า
ไม่ต้องออกแรงเดิน
ไม่ต้องเหนื่อยในการติดตาม
ต่างคนต่างรู้สึกมั่นคงอยู่ในวืถีของตัวเอง...
เกลียวของความผูกพันจะแข็งแรงพอ
ที่จะไม่ให้ใครอีกคนหลุดออกไปจากวงจรของระยะทาง
หรืออารมณ์ที่อ่อนไหว
แม้ในเวลาที่ไม่อาจนั่งอยู่ตรงหน้าเพื่อสบตา
หรือมือทั้งสองข้างไม่อาจเกาะกุม
หรือต่อให้ ไ ก ล แ ส น ไ ก ล
ก็ไม่มีที่ไหนในโลกที่ ค ว า ม รั ก ตามไปไม่ถึง