มีคนเคยบอกฉันว่า
'Life is not a cup of tea.'
ชีวิต ไม่ใช่สิ่งสำเร็จรูป ,, และไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะมี 'ชีวิต'
แต่ในความยาก เราอาจจะค้นพบว่าชีวิตนั้นคือสิ่งที่สวยงาม
เพียงแต่คุณกล้าที่จะเข้าใกล้ 'ชีวิต'
สิ่งที่ฉันกลัวไม่ใช่ 'ความยาก' ของชีวิต
และฉันไม่เคยคิดว่า,,ชีวิตเป็นสิ่งที่ยาก
สำหรับฉัน 'การเปลี่ยนแปลง' กลับเป็นสิ่งที่ฉันกลัวสำหรับการใช้ชีวิต
เขาบอกฉันว่า 'เขาจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง'
ฉันบอกเขาว่า 'คุณไม่มีวันที่จะไม่เปลี่ยนแปลง'
'วันนี้คุณอายุมากกว่าเมื่อวานนี้ และวันพรุ่งนี้คุณก็จะอายุมากขึ้นมากกว่าวันนี้'
'อย่าบอกว่าคุณจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง'
แต่แล้วกลับเป็นฉันเองที่ 'เปลี่ยนแปลง'
'เปลี่ยนแปลง' ที่จะรับใครคนหนึ่งเข้ามา เพื่อเรียนรู้ 'ชีวิต'
และเขาก็ 'เปลี่ยนแปลง' โดยที่ทิ้งฉันไว้กับ 'ชีวิต
และวันนี้ ฉันก็ยังคง 'เปลี่ยนแปลง'
ฉันมีความสุข ฉันมีความทุกข์ ฉันมีความสุข ฉันมีความทุกข์
ฉันร้องไห้ ฉันหัวเราะ ฉันร้องไห้ ฉันหัวเราะ ฉันร้องไห้
"เรียนรู้"
"การเปลี่ยนแปลง"
จงรัก..ให้เหมือนกับเราไม่เคย ผิดหวังหรือเจ็บปวด…มาก่อน
จงเต้นรำ..ให้เหมือนไม่มีใครคอยจ้องมองเราอยู่
จงร้องเพลง...ให้เหมือนไม่มีใครกำลังฟังเราอยู่
จงทำงาน...ให้เหมือนวันนี้เราไม่มีเงินติดตัวเลยสักสตางค์แดง
จงใช้ชีวิต.. ให้เหมือนวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต
และสุดท้าย... ฉันก็ยังคงคิดถึงเขาอยู่
ฉันจะรักใครได้อีกนะ ... สงสัยจัง
ในเมื่อ มันเจ็บเหลือเกิน
ถึงได้มีคนว่านะ 'คน เป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบความเจ็บปวด"
ของฝากจากกาญ + เชียงใหม่ ยังดองอยู่ที่บ้านเลยแฮะ
เน่าแล้วมั้ง